دوستان شرح پریشانی من گوش کنید

آری :

شاید اینگونه اعتراف کردن سخت باشد ::

اعتراف بر آنچه که نبوده است و ما در اثبات بودنش اینگونه اجتهاد میکردیم:

عشق نه آن اسطوره مقدس است  و نه آن نهایت محبت

اعتقاد بر اینکه عشق مقدس است تحریف و اهانت بزرگیست بر آنان که عشق را بازیچه معاملات زندگیشان قرار داده اند.

و هر آنکس که عشق را مقدس بداند  دیوانیست که سزایش فقط اینست که  او را بریسمان خاک غریبانه اعدام نمایند. 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمی دانم چرا تلخ است گفتارم

چرا می گویم از سختی

جرا می نالم از تنهایی دنیا

چرا اشکم ز تنهایی است

نمی دانم نمی دانم

نمیدانم چرا می سوزم از غربت

چرا می ترسم از صحبت با مردم

چرا از همنشینی ها گریزانم

چرا تنها و حیرانم

نمی دانم نمی دانم

شاید ضجه مردی که می نالد ز تنهایی مرا وادار می سازد

شاید

ناله تلحی که می آید ز نای تکه سنگی مرا وادار می سازد

و شاید هم فغان مادری تنها کنار کودک مرده مرا وادار می سازد

شاید فقر و بدبختی مرا وادار می سازد

ولی دانم که بعضی ها ز گفتارم مرا دیوانه  می دانند

و بعضی دیگر از گفتار من رنجور می گردند

نمی دانم چرا تلخ است گفتارم

فقط دانم که بعضی ها ز گفتارم گریزانندو

می ترسند از این  تلخی

می ترسند از این  تلخی

نمی دانی که چرا تلخ است گفتارت ؟؟؟؟؟؟

تو چرا حال دلم می پرسی که چرا غمگین است
من چرا می گویم
: (( که سرشتش این است ))

صحبت این نیست که حال من و این دل چونست ؟!!!!
صحبت این نیست که چونین دل ما پرخون است !!!!

صحبت از مردی و نا مردی این دوران است

لب اسیر خفقان است

دل به تنگ از همگان است

و در این ورطه ی نابودی محض

که رد پایی هم از ماه نمی ماند جا !!!!!!!!

ریگ در چشم من و خار در پای !!!!!

سر من را بشکست این فریاد !!!!!

تن من سوخته از فتنه ی این مردمکان نامرد

. . . . دگر اینجا صحبت از مردمکان نیست

صحبت از این همگان نیست

(((((( روزگار سردیست
همه جا نامردیست ))))))
صحبت از بی همگان است

صحبت از شب زدگان است

صحبت از بی صفتان است

. . .
صحبت از تیزی دندان سگان است

صحبت از سرخی خون
به سر
پنجه ی
این میش نما گرگان است
(((((( گوسفندان همه گرگند در این وادی سرد
و شغالان همه میش ))))))

حال دانستی که چرا غمگینم

حال دانستی که چرا
با تمام مردم
این چنین سنگینم

حال دانستی که چرا

من دچارم به رگ پنهان رنگها

.....
((این چنین است که من غمگینم))

روی قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت
                                                                      زير باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت
چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم
                                                                        آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت
روز ميلاد  ، همان روز که عاشق شده بود
                                                                            مرگ با لحظه ی ميلاد برابر شد و رفت
او کسی بود که از غرق شدن می ترسيد
                                                                               عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت
هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد
                                                                          واژه خسته ُکه يک روز کبوتر شد و رفت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 چشمهای من هیجان را گرفته اید                                                                             

                                            این روزها عجب خودتان را گرفته اید

با این سکوت و نگاه و غضب به چشم                                                                         

                                                  حرف و کلام و دهان را گرفته اید

حرف بدی نمی زنم اما شما به فحش                                                                           

                                                از این غزل تمام بیان را گرفته اید

اردیبهشت نیست که اردی جهنم است                                                                         

                                            لبهای سرختان که دهان را گرفته اید

خانم جسارت است ببخشید یک سوال !                                                                      

                                            با اخمتان کجای جهان را گرفته اید ؟

خانم شما که درس نخواندید پس کجا ؟                                                                     

                                            کِی  د کترای زخم زبان را گرفته اید ؟

خانم جواب نامه ندادید بس نبود ؟                                                                          

                                              دیگر جرا کبوترمان را گرفته اید ؟

خانم اجالتاًً  برویم  آخر غزل                                                                             

                                       نه اینکه وقت نیست امان را گرفته اید

اما به ما نیامده دل کندن از شما ...                 

توسط حامد کاویانی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دروغ بود و بي احساس بود و در حقيقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بيشتر مي شود و هر چه بيشتر تو را مي شناسم

به دو رويي تو بيشتر پي مي برم و

اين احساس در دل من جا ميگيرد كه بالاخره بايد

از هم جدا شويم ديگر به هيچ وجه حاضر نيستم كه

روزي شريك زندگي تو باشم و اگر چه عمر دوستي چون گلهاي بهاري كوتاه بود

در اين مدت كم به طبيعت فرومايه و هوسهاي پست تو پي بردم و

بسياري از صفات و اخلاق تو برايم روشن شد مطمئن هستم كه

اين خشونت و تنه خوئي بالاخره تو را بدبخت خواهد كرد

اگر ازدواج ما سر گيرد

تمام عمر با پشيماني خواهي گريست و اگر افسانه آشنايي پايانش جدايي باشد

خوشبخت خواهيم بود و حالا لازم است كه بگويم

اين موضوع را هيچ گاه فراموش نكن و مطمئن باش  که

اين نامه را سرسري نمي نويسم و چقدر ناراحت كننده است اگر

باز هم بخواهي در صدد دوستي با من باشي بنابراين از تو ميخواهم

جواب نامه مرا ندهي چون نامه تو سرتاسر

دروغ و تظاهر است و تنها چيزي كه نداري

محبت است و من تصميم گرفتم براي هميشه

تو و يادگاري تلخ عشقت را فراموش كنم ديگر به هيچ وجه نميتوانم

خودم را راضي كنم كه دوستت داشته باشم و شريك زندگي تو باشم

و حالا اگر مي خواهي به محبت من پي ببري نامه مرا يك خط در ميان بخوان

<< دوستت دارم >> 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

در سکوتم نشسته ام و به اطرافم نگاه میکنم و به روز هایی که گذشت فکر میکنم

چرا رفتی؟

......................................................................

هنگام رفتنت گفتی:

چون مرا دوست داری می روی

٬گفتی:

بعد من٬کسی دیگر ی را دوست نخواهی داشت٬

گفتی:

بعد آز من اشک مهمان همیشگی گونه هایت خوا هد بود٬

گفتی  از فراغ من خواهی مرد٬

گفتی:

بعد از من هیچ گاه نمی خندی

امروزتو را دیدم ٬که با یارت٬اما

برسادگی من میخندی

...................................................................................................................

سوالم راجوابی ده :بگو با من

چرا رفتی؟

سوالم را جواب ده :که تنهایم٬

سوالم را جوابی ده که تنهایم٬میان خاطرات سرد و سنگینت٬به هنگام غروب عشق می نالم

سوالم راجوابی ده بگو با من :

چرا رفتی

چرا من را میان آرزوهایم رها کردی؟

بگو با من:

چرا براشک من صد بار خندیدی؟

سوالم را جوابی ده

که من تنها میان سایه سار عشق و نفرت٬کنار سنگ تنهایی به هنگام

غروب عشق می نالم٬

سوالم راجوابی ده

بده پاسخ به من این را

چرا آخر٬

چرا

من رارها کردی ؟چرا با من جفا کردی؟

بگو با من چرا هرگز نفهمیدی؟

بدون تو٬برایم زندگی سخت است.

بدون تو سکوتم

اوج فریادست.

چرا هرگز نفهمیدی؟

که غمگینم.

سوالم را جوابی ده٬

چرا من را رها کردی؟

چرا آخر؟

شاعر:محمود جمال آبادی

...................................................................

به کودکي گفتند عشق چيست؟ گفت:بازي. به نوجواني گفتند عشق چي ست؟ گفت: رفيق بازي. به جواني گفتند عشق چيست؟ گفت: پول و ثروت. به پيرمردي گفتند عشق چيست؟گفت: عمر. به عاشقي گفتند عشق چيست؟ چيزي نگفت. آهي کشيد و سخت گريست

.................................................................................دل آرام

................................................................................................

 افسوس... آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم و بعد... براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم.

............................................................................................. 

           امان از جدایی فغان از جدایی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ